ตอนที่ 204 ผู้ติดตามแสนสัตย์ซื่อ

ผลที่เกิดขึ้นกลับสวนทางความคิดของเกอซี ด้วยรูปลักษณ์แสนน่ารักน่าชังของเจ้าหมูน้อยกลับได้รับการตอบรับจากเซี่ยวหลี แม่นมเฉิน ตลอดถึงเหล่าบรรดาสาว ๆ ในเรือนเป็นอย่างดี ทั้งยังปรากฏความจริงที่ว่าบรรดาสาว ๆ ทั้งหลายล้วนรักใคร่เอ็นดูต้านต้านเป็นที่ยิ่ง

ไม่เว้นกระทั่งซีกุ่ยสตรีเพียงผู้เดียวในบรรดาทาสที่เกอซีไถ่ตัวมาก็ยังทั้งรักทั้งหลง เพียงได้เห็นเจ้าหมูน้อยต้านต้าน ดวงตาของนางก็เปล่งประกาย สายตาแสดงออกถึงความใคร่ปรารถนาจะเข้าไปตะครุบกอดเจ้าลูกหมูให้แน่นหนำใจ

หากทว่าเซี่ยวหลีนั้นกลับกัน นางหาได้ให้การต้อนรับ และเข้าไปโอบกอดต้านต้านเฉกเช่นผู้อื่นไม่ หญิงสาวถูไถดวงหน้าน้อย ๆ กับผิวที่เนียนนุ่มอ่อนบางของต้านต้านพลางเอ่ยถามเกอซีด้วยใบหน้าเคร่งเครียดประดุจลูกสะใภ้ผู้กำลังพูดจาเป็นการแป็นงาน “คุณหนูเจ้าคะ นี่คือสัตว์เวทของคุณหนูหรือเจ้าคะ ? น่ารักน่าชังเหลือเกิน ! เหตุใดจึงมีสัตว์เวทน่ารักถึงเพียงนี้ในทวีปหมีหลัวแห่งนี้ด้วยนะ ?”

 

มุมปากเกอซีกระตุกกึกทันทีที่ได้ยินถ้อยคำของเด็กสาว

นั่นเด้วยเพราะพร้อมกันนั้น เสียงแผดร้องอย่างขุ่นเคืองของต้านต้านพลันดังก้องขึ้นในใจนาง “ท่านแม่ เจ้าจิ้งจอกเก้าหางตัวนี้มันจะล้ำเส้นกันเกินไปแล้วนะ ! ต้านต้านคือต้นกำเนิดสัตว์เวท ! มันมาหยิกแก้มต้านต้านเช่นนี้ได้อย่างไร ! น่าอับอายยิ่งนัก ! ต้านต้านกินมันทั้งตัวเลยก็ได้นะท่านแม่ !”

เกอซี : “…. หยุดเลย !”

เจ้าหนูน้อยเริ่มส่งเสียงโอดครวญทันที “เช่นนั้นท่านแม่ก็รีบมาช่วยต้านต้านสิ ! ต้านต้านไม่อยากถูกเจ้าตัวประหลาดนี่หอมเอากอดเอาอย่างนี้นะ ! โธ่ ความบริสุทธิ์ของต้านต้านถูกทำลายย่อยยับกันพอดี—-”

ความบริสุทธิ์ ? ! ข้าเห็นแต่ความใสซื่อของเจ้านั่นล่ะที่ถูกทำลายหายไป ! !

 

หญิงสาวละความสนใจออกมาจากเจ้าสัตว์ตัวน้อยทั้งสอง เพื่อหันมาพูดคุยเรื่องสำคัญกับจางซาน

จางซานในยามนี้หาใช่จางซานผู้รับใช้ใจทรามที่เฝ้าแต่เอาเปรียบ และคอยรังแกระรานผู้อื่นอีกต่อไปไม่

ด้วยเมื่อเขาได้มาเป็นคนรับใช้ของเกอซีอย่างเต็มตัว ได้พัฒนาขั้นพลังฝีมือกระทั่งเห็นความก้าวหน้า ยามนี้เขาจึงกลับกลายมาเป็นผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์คนหนึ่งของเกอซี

โดยวิสัยปกติทั่วไปแล้วผู้ทำหน้าที่คอยดูแลรับใช้ล้วนมีฐานะยากลำบากจนจึงถูกส่งตัวมาคอยให้การปรนนิบัติตระกูลของผู้มีฐานะร่ำรวย เพื่อแสวงหาเม็ดเงินประทังชีวิตในแต่ละวัน เช่นนั้นพวกเขาย่อมเฝ้าเพียรคิดหาหนทางฝึกฝนพลังยุทธอยู่เสมอ ยามนี้เมื่อคุณหนูผู้นี้ช่วยส่งเสริมให้เขาสามารถพัฒนาพลังฝีมือจนก้าวหน้า ทั้งยังมอบค่าตอบแทนความเหนื่อยยากจากการทำงานด้วยเม็ดเงินที่สูงกว่าค่าตอบแทนที่สกุลน่าหลานเคยมอบให้ เช่นนี้แล้วยังจะมีเหตุผลใดที่จะทำให้เขาไม่ยินยอมพร้อมใจให้ความเคารพนับถือคุณหนูผู้นี้อย่างสุดหัวใจอีกเล่า ?


กระทั่งเกอซีเองล้วนสามารถเห็นพฤติกรรมที่แปรเปลี่ยนไปของจางซาน ทั้งยังพบว่า จางซานสามารถจัดการเรื่องราวน้อยใหญ่ในเรือนได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าพวกซีเจี่ยทั้งหมด

เพราะจะอย่างไรเสีย เดิมทีเดียวพวกซีเจี่ยก็เป็นแค่เพียงทาสเท่านั้น ความสามารถย่อมอยู่ในขอบเขตที่จำกัด หากทว่าจางซานนั้นแตกต่างออกไป แม้พลังฝีมือของจางซานจะไม่อาจก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว หากทว่าคนผู้นี้มีความช่ำชองในการเข้าสังคม ในเรื่องนี้จางซานนับเป็นผู้ที่มีทักษะทางสังคมสูงยิ่งกว่าทุกคนในเรือนของนาง


จางซานรับธำมรงค์มิติคุณภาพต่ำที่เกอซีส่งมอบให้ก่อนจะส่งผ่านกระแสจิตเข้าไปสำรวจดูด้านใน ทันใดนั้นเอง ประกายตาแห่งความแปลกประหลาดใจพลันฉายวาบขึ้น “คุณหนู นี่…. นี่มัน…. พฤกษาเวทตั้งมากมาย ! คุณหนูจะให้นำออกขายทั้งหมดหรือขอรับ ?”

น้ำเสียงของเขาแฝงความรู้สึกอันเหลือเชื่อ เหตุด้วยเพราะธำมรงค์มิติวงนี้อุดมไปด้วยพฤกษาเวทนานาพรรณ ยังอีกทั้งพฤกษาเวทแต่ละต้นล้วนเปี่ยมล้นไปด้วยขุมพลัง !

 

คุณหนูไปได้พฤกษาเวทมากมายถึงเพียงนี้มาจากที่ใดกัน ?

เกอซีพยักหน้าตอบรับ “ก่อนอื่นเจ้าจงไปหาผู้ดูแลโจวแห่งโรงโอสถเซิงเต๋อ หากเขาเสนอราคาให้ในระดับที่สมน้ำสมเนื้อ เจ้าจงขายพฤกษาเวททั้งหมดนี้ให้เขาเสีย”

โจวเหยียนอัน ผู้ดูแลโรงโอสถเซิงเต๋อ คือบุรุษหนุ่มที่เคยช่วยเหลือนางครั้งที่นางยื่นมือเข้าช่วยรักษาอู่ซี่ พี่ชายของเซี่ยวหลี

เมื่อหวนนึกถึงท่าทีของพวกชาวบ้านในครานั้นทำให้เกอซีตระหนักได้ว่าโรงโอสถเซิงเต๋อนับว่าเป็นสถานที่ซึ่งได้รับความยอมรับนับถือจากทุกผู้คน เช่นนั้นแล้ว ไม่ว่าจะด้วยชื่อเสียงที่สั่งสมรวมกระทั่งถึงลักษณะอุปนิสัย เห็นจะเป็นได้ว่าหากนางเลือกที่จะนำพฤกษาเวทพวกนี้ออกขายให้กับที่นี้นางย่อมจะไม่ถูกเอาเปรียบหรือหลอกลวง ทั้งโดยที่แท้จริงแล้ว หญิงสาวมีความคิดจะทำสัญญาระยะยาวร่วมกันกับโรงโอสถเซิงเต๋อด้วยซ้ำ หากเป็นสิ่งที่พอจะมีโอกาสเป็นไปได้

 

จางซานรีบผงกหน้ารับหงึก ๆ พร้อมกันนั้นเขาก็รีบประคับประคองธำมรงมิติวงนั้นเป็นอย่างดี

ทว่าเมื่อเขาคิดว่าคุณหนูได้สั่งการทุกสิ่งเรียบร้อยแล้ว ผู้เป็นนายกลับควักขวดโอสถขึ้นมาสองขวดโยนส่งให้อย่างที่เขาไม่ทันตั้งตัว “นี่คือเม็ดโอสถเสริมพลัง ขวดหนึ่งเป็นของเจ้า ส่วนอีกขวดลองนำไปสืบสาวดูมูลค่าของมันในท้องตลาดให้ข้าด้วย”

 

“เม็ดโอสถเสริมพลัง ?” จางซานร้องอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

 

“ทั้งหมดนี้….คุณหนูกลั่นขึ้นเองกับมือหรือขอรับ ?”

ครั้นเมื่อเห็นผู้เป็นนายพยักหน้ารับ ความรู้สึกยินยอมสวามิภักดิ์พร้อมอุทิศกายใจให้แก่เกอซีของจางซานก็ยิ่งสูงส่งกระทั่งแทบจะทะลุฟ้า ยังจะมีสิ่งใดที่คุณหนูของเขาผู้นี้ไม่อาจกระทำได้อีกเล่า ?

 

***จบตอน ผู้ติดตามแสนสัตย์ซื่อ***

 

Novel
Novel
Novel